HASIOR EXPRESS

Wystawa - Galeria APS

>> czytaj więcej
Joanna Stasiak

Wymiary przestrzeni - pejzaże na jedwabiu - wystawa

>> czytaj więcej
Zapraszamy do polubienia nas na facebooku:

Rekrutacja - Instytut Edukacji Artystycznej APS w Warszawie



oraz

Instytut Edukacji Artystycznej Aps



GALERIE / GALERIA APS / JERZY GRYGORCZUK
Jerzy Grygorczuk, Wieści z błota
<
1 / 4
>
>>

INSTYTUT EDUKACJI ARTYSTYCZNEJ

WYDZIAŁU NAUK PEDAGOGICZNYCH

AKADEMII PEDAGOGIKI SPECJALNEJ

IM. MARII GRZEGORZEWSKIEJ W WARSZAWIE

 

serdecznie zaprasza na wernisaż wystawy rzeźby

Jerzego Grygorczuka

 

pt. Plica Polonica

we wtorek, 8.04.2014, o godz. 14.00


W galerii APS prezentujemy kilkanaście prac rzeźbiarskich Jerzego Grygorczuka, profesora Politechniki Białostockiej. Kameralne rzeźby, spięte wspólnym przewrotnym
i wieloznacznym tytułem Plica polonica [„kołtun polski”] noszą znamiona bardziej osobistej wypowiedzi autora - surowego recenzenta zjawisk społecznych oraz relacji międzyludzkich. W krzywym zwierciadle ukazuje człowieka uwikłanego w historyczne, polityczne, religijne czy obyczajowe paradoksy współczesnego życia, z dystansem, ironią oraz swoistym poczuciem humoru komentując poruszające go
i szokujące zdarzenia czy zachowania. Autor kpi z otaczających nas niedorzeczności posługując się językiem soczystym, pełnym detali, wieloznaczeniowych odniesień oraz wyszukaną formą. W pracach łączy różne materiały – od szlachetnych i trwałych jak: marmur, kamień, drewno, metal, po te, wyrażające „śmietnikową“ estetykę codzienności – kapsle, fragmenty rur, „nieartystyczne“ okruchy realnego świata, w interesujący sposób dopowiadające collage’owo-assambage’owe konstrukcje. Rzeźby często pokrywa polichromowana polewa (gdzie kolor również staje się nośnikiem treści symbolicznych). Prace noszą tytuły zachęcające widza do zgłębiania ich kolejnych warstw treściowych (np. Sen ślimaka, rzeźba z marmuru i muszli, odnosząca się do ślimaczego tempa oraz marzeń o wielkości i potędze; czy tytułowa Plica polonica, jako odniesienie do 18-wiecznej choroby oraz polskiego kołtuństwa).

Ogromna siła rzeźb prof. Grygorczuka tkwi w umiejętności łączenia trwałych, ponadczasowych wartości sztuki z elementami nowymi, odzwierciedlającymi przemijalne konteksty współczesności oraz paradoksalnie – w ich niezwykłości i dziwaczności. Podobnie do manierystycznego malarstwa Giuseppe Arcimboldo (równie capriccio
i bizzarro), każdorazowo zaskakuje odbiorcę pogłębioną refleksją i wyszukaną formą, zapraszając go do intelektualnych rozważań.

Autor wspomina: moją szczęśliwą rzeczywistością jest błądzenie w różnych materiałach 
i przedmiotach
formujących nową jakość wynikającąobserwacji otoczenia. Fascynuje mnie praca nad sobą oraz poszukiwanie relacji ze światem zewnętrznym za pomocą przestrzennych obiektów – rzeźb, którymi najbardziej rozkoszuję się w trakcie ich powstawania. (…) czuję konieczność reagowania na groteskową absurdalność aktualnych wydarzeń i ich dramatycznych bohaterów.

To pozornie lekkie rozprawianie o poważnych sprawach odzwierciedla stosunek Grygorczuka do świata – jego intelektualno-filozoficzną, cyniczną postawę. Nie dziwi więc, że profesor często przywołuje za wzór postać starożytnego filozofa – Diogenesa z Synopy umiejscawiając swoje korzenie ideowe i estetyczne w kolebce cywilizacji europejskiej –
w kulturze starożytnej Grecji oraz spuściźnie Bizancjum.

(MDD)

prof. Jerzy Grygorczuk

Urodził się w 1944 r. w Białymstoku. Edukację artystyczną rozpoczął w Liceum Plastycznym w Supraślu, a następnie kontynuował ją odbywając studia (1964-70) w PWSSP w Gdańsku na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Franciszka Duszeńki oraz w Pracowni Projektowania Architektoniczno-Rzeźbiarskiego u prof. Adama Smolany. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 1970 r. w pracowni prof. F. Duszeńko. Kwalifikacje I stopnia zdobył na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku organizując ekspozycję rzeźby kameralnej w 2001 r. Habilitację uzyskał na APS w Krakowie w 2003 r (wystawa rzeźby „Sarkofagi“ oraz wykład: „Symbioza architektury z rzeźbą?“). W latach 1972-75 pełnił funkcję plastyka miasta Białystok, w 1979-89 był doradcą artystycznym (rzeczoznawcą w zakresie rzeźby) w Pracowni Sztuk Plastycznych w Białymstoku. W latach 2000-2010 jako profesor nadzwyczajny prowadził pracownię rzeźby w Katedrze Architektury Wnętrz PB. Od 2010 r. pracownik Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki Białostockiej, pełni funkcję kierownika Zakładu Architektury Krajobrazu. Członek ZPAP (od 1970 r.), ZAR (od 1984 r.), SARP (od 2006 r.). Ma na swoim koncie 40 wystaw indywidualnych (Białystok, Gdańsk, Gdynia, Warszawa, Kraków, Olsztyn, Zambrów, Łomża, Suwałki, Białowieża, Wilno, Praga) oraz udział w ponad 100 wystawach zbiorowych, konkursowych
i plenerowych. Tworzy zarówno rzeźby monumentalne, pomnikowe, wolnostojące
i wpisujące się w architekturę sakralną, i świecką oraz bardziej osobiste, kameralne formy.

Autor licznych realizacji rzeźbiarskich pomnikowych w Białymstoku, m.in.: Obrońcom Miasta w 1939, Armiom na Zachodzie, Pomordowanym podczas II wojny światowej w Bacieczkach, 600-lecia chrztu Litwy, Solidarności; Dzieciom urodzonym w niewoli niemieckiej oraz w Milejczycach, Bielsku Podl., Tykocinie, Łopuchowie, Sokółce, Kleszczelach.

 

Wystawa czynna od 5 kwietnia do 6 maja 2014 r.

Galeria APS przy ul. Szczęśliwickiej 40 w Warszawie